Franciszek Biesiadecki (1869-1940)

franciszek_biesiadecki

Wielce zasłużony numizmatyk, bibliofil, kolekcjoner, założyciel i prezes Związku Numizmatyków Lwowskich (od 1925 roku), aktywny członek Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie, współpracownik Wiadomości Numizmatyczno-A rcheologicznych (opisy znalezisk, informacje o bonach papierowych i medalach). Był synem ofiarnego lekarza Alfreda Biesiadeckiego, profesora na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskigo.

Został wychowany w atmosferze zrozumienia dla spraw społecznych i w duchu patriotycznym.

Banknot

Banknot 100-koronowy Banku Austro-Węgierskiego z 1910 r. Dar Franciszka Biesiadeckiego

Po studiach prawniczych we Lwowie osiadł w majątku rohatyńskim prowadząc wzorowe gospodarstwo. Jako światły obywatel rozwinął tu wielce pożyteczną działalność regionalną zakładając Dom Polski w Rohatynie służący za siedzibę Towarzystwu Szkoły Ludowej oraz Muzeum, do którego sam dostarczał eksponaty, m.in. pokaźny zbiór monet polskich od czasów piastowskich (szczególne zainteresowanie budził posród nich denar Mieszka I) do powstania kościuszkowskiego. W ten sposób chciał przybliżyć ojczystą historię tamtejszemu społeczeństwu. Niezwykłe zasługi odniósł na polu biblifilstwa polskiego, założył i własnym sumptem wydawał cenne czasopismo Ex Libris (od 1917 roku).

Banknot

Banknot 10-guldenowy Królestwa Holandii z 1894 r. Dar Franciszka Biesiadeckiego

Należał do wielu stowarzyszeń kulturalnych, stał się jednym z najhojniejszych ofiarodawców wspierając muzea, biblioteki i różne instytucje, także pieniężnie. Dzięki jego zasiłkowi zakupiono do Muzeum Narodowego w Krakowie biblioteczkę numizmatyczno-archeologiczną po Antonim Ryszardzie. Wzbogacał wiele działów muzealnych: rzemiosło artystyczne, stare druki, grafikę, malarstwo i militaria. Gabinet Numizmatyczny korzystał z hojności Franciszka Biesiadeckiego wielokrotnie w latach 1910, 1911, 1913, 1914, 1916, 1918, 1920, 1923, 1925-1930, 1935. Wśród podarowanych obiektów były monety, medale, banknoty i bony zastępcze. Łącznie kilkaset obiektów. Niektóre polskie numizmaty kupował na zagranicznych aukcjach, by potem podarować je do Muzeum, np. bardzo rzadki talar z 1583 roku. Szczególnie cenny był zestaw 487 austriackich monet z czasów Franciszka Józefa I (prawie wszystkie gatunki i odmiany), bitych w złocie, srebrze i miedzi w latach 1848-1912, w mennicach monarchii. Niestety komplet ten zaginął w czasie zawieruchy wojennej. Środowisko przyjaciół, współpracowników i kolekcjonerów wcześnie doceniło wybitne zasługi Franciszka Biesiadeckiego, zwłaszcza w dziedzinie bibliofilstwa wybijając w 1931 roku medal na jego cześć.

Elżbieta Korczyńska