Henryk Bukowski (1838-1900)

bukowski_henryk

Znany w Europie antykwariusz i kolekcjoner, właściciel gabinetu starożytności w Sztokholmie. Pochodził ze Żmudzi, natomiast studia ukończył w Moskwie. Po powstaniu styczniowym emigrował do Szwecji. Kierowany patriotyzmem szczególną wagę przywiązywał do gromadzenia wszelkich poloników. Utrzymywał aktywne kontakty nie tylko z kolekcjonerami, ale także z uczonymi, instytucjami naukowymi i muzealnymi w Europie, wspierając je cennymi darami. Cieszył się uznaniem dworu szwedzkiego, a w środowisku ceniony był za wiedzę, bezinteresowność i ofiarność.

Bankowi szwedzkiemu podarował kolekcję banknotów (od XVII w.). Liczne polskie pamiątki przekazał do Muzeum w Rapperswilu. W kraju hojnie wspomagał Bibliotekę Jagiellońską, Muzeum Narodowe i Akademię Umiejętności w Krakowie oraz Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Poznaniu. Należał do członków założycieli Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie. Zarówno Towarzystwo, jak i wydawane przez nie czasopismo Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne mogły liczyć na jego stałą współpracę i pomoc.

MedalMedal

Medal Mikołaja Zebrzydowskiego 1601 r., srebro. Dar Henryka Bukowskiego.

Dział Numizmatyczny Muzeum Narodowego w Krakowie zawdzięcza jego osobie jedne z pierwszych darów (1885, 1887, 1889). Były wśród nich m.in. dukaty Zygmunta Batorego i Jana Kazimierza, talary – toruński Władysława IV i kurlandzki Piotra Birona, monety Królestwa Kongresowego oraz medale: Władysława IV, Jana Kazimierza, Mikołaja Kopernika, Jana Tęczyńskiego, Mikołaja Zebrzydowskiego i Józefa Poniatowskiego. Podarował także pamiątkowy album pierwszych polskich banknotów z 1794 roku oraz asygnaty i papiery wartościowe z 2 poł. XIX wieku. Niestety wskutek dwóch wojen nie wszystkie obiekty dotrwały do naszych czasów.

Henryk Bukowski sprawował godność członka zarządu Muzeum w Rapperswilu, członka honorowego Komitetu Muzeum Narodowego oraz członka Komitetu Historii Sztuki Akademii Umiejętności w Krakowie.

Elżbieta Korczyńska