Lech Kokociński (ur. 1941)

kokocinski

Prawnik, sędzia, wieloletni pracownik Ministerstwa Kultury i Sztuki, numizmatyk i bibliofil należy do grona najwybitniejszych kolekcjonerów numizmatów w Polsce. Jego zainteresowania zbierackie koncentrują się przede wszystkim na monetach antycznych, pieniądzu papierowym oraz fałszerstwach monet i banknotów. Ważną grupę w kolekcji L. Kokocińskiego stanowią ponadto rękopisy, dokumenty oraz starodruki numizmatyczne.

Lech Kokociński jest członkiem wielu stowarzyszeń naukowych w kraju i za granicą. Wielkie zasługi położył jako animator ruchu numizmatycznego w Polsce. Od 1962 roku był członkiem Polskiego Towarzystwa Archeologicznego, od 1984 przewodniczył Komisji Numizmatycznej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego, a w 1987 roku został wybrany prezesem tej organizacji. Jest założycielem i pierwszym prezesem powstałego w 1991 roku Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego. Od 1999 r. przysługuje mu tytuł honorowego Prezesa i honorowego Członka PTN. Jest również członkiem Towarzystwa Bibliofili Polskich. Zainteresowania L. Kokocińskiego numizmatyką znajdują odzwierciedlenie w działalności popularyzatorskiej i naukowej. Przez wiele lat był członkiem Komitetu Redakcyjnego Biuletynu Numizmatycznego, a także redaktorem licznych edycji numizmatycznych. Jest inicjatorem i organizatorem międzynarodowych konferencji numizmatycznych w Supraślu. Uczestniczył w obradach Międzynarodowego Kongresu Numizmatycznego w Berlinie oraz Międzynarodowego Kongresu Ekslibrisu i Książek.

Moneta

„As”, rejon Morza Czarnego, Olbia, ok. 2 poł. V w. przed Chr., brąz, awers. Dar Lecha Kokocińskiego

Szczególny przedmiot badań L. Kokocińskiego stanowią monety antyczne, pieniądz papierowy, fałszerstwa numizmatyczne, historia numizmatyki oraz zagadnienie strat wojennych, jakie poniosły polskie zbiory numizmatyczne. L. Kokociński jest autorem kilku wystaw popularyzujących kolekcjonerstwo oraz wiedzę numizmatyczną, m.in. opartej na zbiorach własnych wystawy „Pieniądz fałszywy” w muzeum w Łomży. Ponadto opublikował ponad 170 prac naukowych lub popularyzatorskich z których znaczna część poświęcona została numizmatyce. Znajdują się pośród nich zarówno publikacje książkowe, jak i publikowane głównie w Wiadomościach Numizmatycznych i Biuletynie Numizmatycznym artykuły, recenzji oraz katalogi wystaw. Do najważniejszych należą: monografia polskiego pieniądza papierowego (Pieniądz papierowy na ziemiach polskich, Warszawa 1996), cykl artykułów dotyczących fałszerstw i poświęcony temu samego tematowi katalog wspomnianej wyżej wystawy w Łomży, oraz publikacje dotyczące strat wojennych numizmatyki polskiej.

MonetaMoneta

Moneta brązowa, rejon Morza Czarnego, Amissos, ok. 85-65 przed Chr. Dar Lecha Kokocińskiego

Dar Lecha Kokocińskiego na rzecz Muzeum Narodowego w Krakowie liczy obecnie 2500 numizmatów, kilkadziesiąt tomów wydawnictw oraz kilka rękopisów numizmatycznych. Obiekty te ofiarowane zostały sukcesywnie na przestrzeni kilku lat i tworzą obecnie duży i zwarty zespól, w którym przeważają monety antyczne (1500 sztuk). Na te ostatnie składają się numizmaty greckie, rzymskie oraz bizantyńskie. W grupie monet greckich na uwagę zasługują emisje ptolemejskie oraz piękny zespól monet bitych na terenie Syrii ( w tym monety Seleukidów, autonomiczne emisje miast tego regionu oraz numizmaty emitowane w czasach rzymskich). Szczególnie interesujący zespól tworzą monety bite w mennicach nadczarnomorskich – Olbii, Chersonezie, Pantikapajonie, Gorgipii, monety władców królestwa bosporańskiego, Amisos, Amasei i Farnakei. W skład tej grupy wchodzą m.in. numizmaty stanowiące niegdyś część słynnej kolekcji Ignacego Terleckiego. Monety rzymskie ofiarowane przez Lecha Kokocińskiego należą głównie do emisji cesarskich III i IV w. po Chrystusie. Z kolei grupa numizmatów bizantyńskich obejmuje okres od VI w. po czasy upadku Cesarstwa. Obok monet antycznych drugi duży zespól obiektów stanowią fałszerstwa numizmatyczne. Jeżeli chodzi o numizmaty antyczne dar Lecha Kokocińskiego jest po zbiorze Halamy drugim co do wielkości zespołem monet, jaki trafił do Muzeum Narodowego w Krakowie. W odróżnieniu od poprzedniego zawiera on jednakże duże zespoły monet z kilku obszarów świata starożytnego, co znakomicie uzupełnia systematykę oraz zwiększa wartość naukową i możliwości wystawiennicze kolekcji MNK. Dar dużego zespołu fałszerstw numizmatycznych jest praktycznie bezprecedensowy i może znaleźć analogię jedynie w pozyskaniu zespołu stempli majnertowskich.

Jarosław Bodzek