Wiktor Wittyg (1857-1921)

Znakomity kolekcjoner i numizmatyk warszawski, człowiek nieprzeciętnej osobowości, temperamentu i energii, autorytet wśród zbieraczy. Pochodził z Podola, wykształcenie zdobywał w Odessie. Pracował jako inżynier przy pracach regulacyjnych na Wiśle. W 1908 roku wszedł w skład zarządu Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie. Obok monet piastowskich zbierał pieczęcie miast polskich, stąd oprócz numizmatyki z zamiłowaniem zajmował się heraldyką, był też znawcą ekslibrisów. Współpracował z Wiadomościami Numizmatyczno-Archeologicznymi pisząc artykuły, recenzje i polemiki. Opracowywał skarby monet średniowiecznych np. z Mianowa, Czerwonego Dworu, znad Drwęcy oraz z Kujaw.

 

MonetaMoneta

Floren węgierski Ludwika I (1342-1383), złoto. Dar Wikora Wittyga

Jego dary wzbogaciły różne działy Muzeum Narodowego w Krakowie. Już w 1903 roku z intencją uzupełnienia kolekcji E.Hutten-Czapskiego podarował 300 monet średniowiecznych m.in. denary krzyżowe (XI w.), denary pierwszych Piastów, cenne brakteaty Mieszka III Starego, denary Władysława Laskonogiego i Bolesława Wstydliwego (część z nich ze skarbów mianowskiego i ciechanowskiego), brakteaty guziczkowe (XIII w.), brakteaty krzyżackie (XIII i XIV w.), monety litewskie (XIV w.), monety Kazimierza Wielkiego, Ludwika Węgierskiego, Władysława Opolczyka, Jadwigi, Władysława Jagiełły, Władysława Warneńczyka, Kazimierza Jagiellończyka, Jana Olbrachta i Aleksandra. W 1910 r. przekazał na własność Muzeum skarb monet wczesnośredniowiecznych znad Drwęcy (X-XI w.). Zasłużył się też na polu medalierstwa polskiego. Z jego inicjatywy powstała spółka, która współpracując ze znanym artystą J.Raszką wydała kilka bardzo dobrych medali znanych osób. Jeden egzemplarz bity w złocie przekazywany był w darze dla Muzeum.

W 1896 roku zorganizował uroczyste obchody dla uczczenia dwudziestopięciolecia pracy naukowej wybitnego numizmatyka i kolekcjonera E. Hutten – Czapskiego.

Elżbieta Korczyńska